คำแปล

เขาควรตั้งร่างกาย คอ และศีรษะให้เป็นเส้นตรง จ้องไปที่ปลายจมูกอย่างแน่วแน่และด้วยจิตใจที่สงบนิ่งไม่หวั่นไหว ปราศจากความกลัว เป็นอิสระจากชีวิตเพศสัมพันธ์โดยสมบูรณ์ ภายในหัวใจเขาควรทำสมาธิอยู่ที่ข้า และให้ข้าเป็นจุดมุ่งหมายสูงสุดแห่งชีวิต

คำอธิบาย

 

จุดมุ่งหมายแห่งชีวิตคือรู้จักคริชณะผู้ทรงประทับอยู่ภายในหัวใจของทุกๆ ชีวิตในรูปของ พะระมาทมา หรือพระวิชณุสี่กร วิธีปฏิบัติโยคะก็เพื่อค้นหาและพบเห็นพระวิชณุภายในตัวเรานี้ มิใช่เพื่อจุดมุ่งหมายอย่างอื่น วิชณุ-มูรทิ ภายในร่างกายทรงเป็นผู้แทนที่แยกมาจากคริชณะและทรงประทับอยู่ในหัวใจของทุกคน ผู้ที่ไม่มีแผนเพื่อรู้แจ้ง วิชณุ-มูรทิ นี้ ฝึกปฏิบัติโยคะแบบหลอก ๆ ไร้ประโยชน์ และสูญเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์อย่างแน่นอน คริชณะทรงเป็นจุดมุ่งหมายสูงสุดของชีวิต และ วิชณุ- มูรทิ ทรงสถิตภายในหัวใจของทุกคน ทรงเป็นเป้าหมายแห่งการฝึกปฏิบัติโยคะ การรู้แจ้ง วิชณุ-มูรทิ ภายในหัวใจนี้ต้องถือเพศพรหมจรรย์อย่างสมบูรณ์ ดังนั้น เขาต้องออกจากบ้านไปอยู่คนเดียวในสถานที่สันโดษและนั่งเหมือนดังที่ได้กล่าวมาแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่มาหาความสุขประจำวันกับเพศสัมพันธ์ที่บ้านหรือที่ใด เสร็จแล้วไปห้องเรียนที่เรียกว่าโยคะ แล้วจะกลายมาเป็นโยคี เขาต้องฝึกปฏิบัติควบคุมจิตใจและหลีกเลี่ยงการสนองประสาทสัมผัสทั้งหมดซึ่งมีเพศสัมพันธ์เป็นตัวนำ ในกฎแห่งพรหมจรรย์ นักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ ยากยะวัลคยะ ได้เขียนไว้ดังนี้

คารมะณา มะนะสา วาชา
สารวาวัสทาสุ สารวะดา
สารวะทระ ไมทุนะ-ทยาโก
บระฮมะชารยัม พระชัคชะเท

”คาปฏิญาณของ บระฮมะชารยะ เพื่อช่วยให้หลีกเลี่ยงการปล่อยตัวทางเพศ ในการทำงาน ในคำพูด และในจิตใจ อย่างสมบูรณ์ตลอดเวลา ภายใต้ทุกสถานการณ์และทุกสถานที่” ไม่มีใครสามารถฝึกปฏิบัติโยคะได้อย่างถูกต้องด้วยการปล่อยตัวทางเพศดังนั้น บระฮมะชารยะ ได้ถูกสั่งสอนตั้งแต่เด็กเมื่อเขายังไม่มีความรู้เกี่ยวกับชีวิตเพศสัมพันธ์ เด็ก ๆ อายุห้าขวบจะถูกส่งไปที่ กุรุ-คุละ หรือสถานที่ของพระอาจารย์ทิพย์และพระอาจารย์จะฝึกฝนเด็กน้อยเหล่านี้ให้มีระเบียบวินัยเคร่งครัดมาเป็น บระฮมะชารีปราศจากการฝึกปฏิบัติเช่นนี้ ไม่มีผู้ใดสามารถทำความเจริญก้าวหน้าไม่ว่าในโยคะประเภทใด ดยานะ. กยานะ. หรือ บัคธิ อย่างไรก็ดี ผู้ที่ปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ชีวิตสมรสมีเพศสัมพันธ์กับภรรยาของตนเองเท่านั้น (และอยู่ภายใต้กฎเกณฑ์เช่นเดียวกัน) เรียกว่า บระฮมะชารี เหมือนกัน คฤหัสถ์บระฮมะชารี ที่ควบคุมได้เช่นนี้สถาบัน บัคธิ ยอมรับแต่สถาบัน กยานะ. และ ดยานะ ไม่ยอมรับแม้แต่คฤหัสถ์ บระฮมะชารี พวกเขาต้องการพรหมจรรย์อย่างสมบูรณ์โดยไม่มีการประนีประนอม ในสถาบัน บัคธิ อนุญาตคฤหัสถ์ บระฮมะชารี ที่ควบคุมชีวิตเพศสัมพันธ์ได้ เพราะวัฒนาธรรม ภักดี-โยคะ มีพลังอำนาจมากซึ่งจะทำให้สูญเสียความหลงใหลทางเพศสัมพันธ์ไปโดยปริยาย ด้วยการปฏิบัติรับใช้ต่อองค์ภควานที่สูงกว่า ได้กล่าวไว้ใน ภควัต-คีตา (2.59 ) ว่า

วิชะยา วินิวารทันเท
นิราฮารัสยะ เดฮินะฮ
ระสะ-วารจัม ระโส ่พิ อัสยะ
พะรัม ดริชทวา นิวารทะเท

ขณะที่ผู้อื่นถูกบังคับให้ควบคุมตนเองจากการสนองประสาทสัมผัส สาวกขององค์ภควานละเว้นได้โดยปริยายเพราะได้รับรสที่สูงกว่า นอกจากสาวกแล้วไม่มีผู้ใดมีข้อมูลเกี่ยวกับรสที่สูงกว่านี้

วิกะทะ-บีฮ บุคคลจะปราศจากความกลัวไม่ได้ นอกจากจะมีคริชณะจิตสำนึกอย่างสมบูรณ์ พันธวิญญาณมีความกลัวเนื่องมาจากความจำที่กลับตาลปัตรหรือลืมความสัมพันธ์นิรันดรของตนกับคริชณะ บากะวะธัม (11.2.37 ) กล่าวว่า บะยัม ดวิทียาบินิเวชะทะฮ สยาด อีชาด อเพทัสยะ วิพารยะโย ่สมริทิฮ คริชณะจิตสำนึกเป็นพื้นฐานเดียวที่ไร้ความกลัว ฉะนั้น การปฏิบัติที่สมบูรณ์จึงเป็นไปได้สำหรับบุคคลในคริชณะจิตสำนึกเพราะว่าจุดมุ่งหมายของการปฏิบัติโยคะเพื่อเห็นองค์ภควานอยู่ภายในบุคคลผู้มีคริชณะจิตสำนึกจึงเป็นโยคีที่ดีที่สุดในบรรดาโยคีทั้งหลาย หลักธรรมของระบบโยคะที่กล่าว ณ ที่นี้แตกต่างจากสิ่งที่เรียกว่าสมาคมโยคะที่ได้รับความนิยมกันอยู่

Share via
Copy link
Powered by Social Snap